اخبار کوتاه

مرکز مراقبت بعد از خروج زندانیان

از آنجایی که نگهداری، یک جرم در زندان هزینه‌های کلان اقتصادی برای جامعه بوجود می‌آورد و از آنجایی‌که تاثیر مخرب حبس بر وضعیت روانی ـ اجتماعی ـ اقتصادی و خانوادگی مجرم، موجبات مشکلات جدیدی در جامعه می‌گردد. بنا بر این وجود مراکزی جهت پیشگیری از تکرار جرم مجرمین ضرورتی انکارناپذیر است.

مراکز مراقبت بعد از خروج می‌بایست گام‌های موثری را در جهت خدمت به انسان و روح والای آن و بدون توجه به جرایم و سوابق کیفری بردارد تا زمینه بروز آسیب‌های اجتماعی را کاهش دهد.

 

مراحل شکل‌گیری مراکز مراقبت بعد از خروج در ایران

بررسی درباره انحرافات و آسیب‌های اجتماعی و بازپروری عمری بس طولانی دارد که می‌توان در تاریخ مکتوب آن را به زمان سقراط و افلاطون نسبت داد. در روایات و احادیث مذهبی ادیان مختلف و دین مبین اسلام نمونه‌های فراوانی از این دست یافت می‌شود. در متون و ادبیات مکتوب نیز فراوان از آن ذکر به میان آمده است. در وقف نامه‌ها و حمایت‌های مردمی به کرات از ایتام در راه ماندگان، دیوانگان، بیماران روانی و محبوسین آزاد شده و اسرای در بند یادی به میان آمده است.

با تصویب قانون اقدامات تامینی و تربیتی و ایجاد کانون‌های اصلاح و تربیت سخنی از مراکز مراقبت بعد از خروج به میان آمد. با تاسیس کانون اصلاح و تربیت سال ۱۳۴۷ نیاز به مرکز مراقبت بعد از خروج احساس گردید. محلی نیز در تهران، شهر زیبا جنب کانون اصلاح و تربیت برای آن پیش‌بینی نمودند. این واحد به عنوان مرکز پیگیری پس از آزادی جوانان و نوجوانان شروع به کار نمود تا اینکه دولت‌های مترقی و پویا به‌ویژه در سال‌های بعد از جنگ برای مهار بزهکاری علاوه بر اعمال قوائد و راهکارهای حقوقی و مدنی با برنامه‌ریزی برای پیشگیری از جرم اقدامات مناسبی را انجام داده و می‌دهند. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی جسته و گریخته اقداماتی توسط مددکاران اجتماعی و سازمان‌های ذیربط بهزیستی و خدمات اجتماعی صروت پذیرفت. با اینکه در چند دره آیین‌نامه و مقررات زندان‌ها صحبت از مراکز مراقبت بعد از ترخیص به میان آده بود؛ ولی عملاً چنین مرکزی وجود خارجی نداشت جز اینکه در آیین‌نامه و اساسنامه انجمن حمایت از زندانیان (که بحث حمایت پس از آزادی مطرح گردیده) و نیز در اساسنامه قبلی بنگاه تعاون و حرفه‌آموزی زندانیان اشاره‌ای شده بود. به تدریج اهداف سازمان زندان‌ها کامل‌تر شد و علاوه بر اجرای مجازات حبس و اصلاح و تربیت، پیشگیری از تکرار جرم و بازگشت مجدد زندانیان تبیین شد.

با ایجاد مرکز آموزش و پژوهش و شورای برنامه‌ریزی سازمان نیاز به مراکز مراقبت هر چه بیشتر محسوس گردید. بنابراین با راه‌اندازی دوائر مددکاری و تدوین و تصیویب آیین‌نامه‌های مورد نیاز از سوی ریاست قوه‌قضاییه، عملاً مراکز مراقبت بعد از خروج فعالیت خود را آغاز نمودند.

ایجاد مراکز مراقبت در دستور کار سازمان و ادارات کل قرار گرفت و در تهران به علت کاربری ساختمان قبلی مرکز مراقبت بعد از خروج در پاییز سال ۱۳۷۸ با اختصاص دفتری در اداره کل زندان‌های استان (خ ویلا) مرکز مراقبت بعد از خروج استان تهران شروع به فعالیت نمود. با پیگیری در مورد اخذ اطلاعات مورد نیاز از زندان‌های استان و کانون اصلاح و تربیت بنای ارایه خدمات مورد نیاز مددجویان متقاضی و معرفی شده از زندان گذاشته شد.

اهم وظایف اداره مراقبت بعد از خروج

الف‌: ایجاد زمینه لازم جهت کارآموزی‌، اشتغال‌، ازدواج‌، ادامه تحصیل‌، تامین مسکن‌، اعطای ‌تسهیلات وام بانکی و نظایر آن برای مددجویان‌.

ب‌: ارایه خدمات به مددجویان در امور آموزش‌، بهداشت و درمان‌، اجتماعی و حقوقی‌، فرهنگی و مذهبی و …

ج‌: نظارت بر رفتار مددجویان در مراحل اولیه آزادی و ارتقای سطح دانش و فرهنگ‌، تربیت و اعتقادات مذهبی آنان از طریق برقراری اردوهای مناسب و …

د: جذب کمک‌های مردمی و انجمن‌ها و موسسات خیریه به منظور مساعدت در وضع مددجویان و خانواده آنان‌.

ه  ـ استفاده از پزشکان‌، مددکاران اجتماعی‌، مربیان اصلاح و تربیت‌، صاحبان تخصص و حرف و امثال آن‌.

ظ ـ تاسیس صندوق حمایت از مددجویان که اساسنامه آن توسط دفتر قوانین و مقررات سازمان ‌تهیه و به تصویب رییس سازمان زندان ها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور خواهد رسید.

و ـ احداث و تهیه اماکن و تاسیسات و امکانات متناسب و مورد نیاز.

مراجعه مددجو به مرکز مراقبت با داشتن شرایط و مدارک لازم

شرایط مددجو:

  • زندانی آزاد شده که حداکثر مدت خروج از زندان وی بیش از یک سال نگذشته باشد.
  • حداقل سه ماه تحمل حبس داشته باشد.
  • عدم اعتیاد به مواد مخدر و نیازمندی و عدم تمکن مددجو
  • دارا بودن مدارک شخصی (شناسنامه، کارت ملی و پایان خدمت یا معافیت) برای مددجویان مرد

نوشتن دیدگاه

آدرس پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شد.